Aşka sevdaya dair web üzerinde oynaşmalar...
iyi iyi değilse kötü bedel ödemek zorundadır bu yüzden susmak geriye kalandır biz bazen tek kişilik olma durumuysa zaten gerisinde birşey aramak ahmaklıktır vücudunda yanlış hormonlar ağlamanı istiyor her dalgada bir titreme sarıyorsa kalbini bu ödediğin kötü bedeldir ama kötünün iyisidir
güneşsiz kaldı sen gideli yazım sensiz cihanda can bana ne lazım gayrı göçer oldum diyardan yurtsuz kaldı ağlayan yanım gel etme bekletme tükendi dermanım beyaza gülsün siyah tutan canım elbet gün gelir dur der yaradanım ardımda bir ağlayan birde sen bırakırım
yaktım mevsimleri sonunda… ölümle dirim arasında bedenim… hasretin ilk kez bu kadar agır heybemde… taşımıyorum artık, zamana bıraktım hammalığını… ağladımda… sanırım bu son defa… yaşlar sandığın yüreğimden akan can kırıntıları oysa… sensiz gecelerin koynunda uyumak kaldı bana… anıların cellatım… hayallerim rüyasız sabah uyanışlarıyla bekliyor aynaya somurtan yüzüme bakarak… içinde pembe panjurlu ev masalları yerine yalnız azrail beklemekte… […]
”neden ve nasıl olduğunu bilmeden çekiverir aşk bizi.anlayamayız.çözemeyiz.yemek içmek gibi bir ihtiyaçtır artık o.bulmak isteriz.ararız saçma gelir.boş iş gibi gelir.ama sonra anlarız ki büyük işler büyük aşklarla olurmuş”.demiş adamın biri.
bana soracak olursanız insan aşık oduğun da gerçekten de etrafını toz pembe görüyo.neden çünkü aşk sarhoşu olmuştur artık o ne yapsa ne etse hep o […]
— “zeynep zeynep, başka da birşey duymuyoruz ” der kişi
ve ajmx kendi içinden ona cevap verir :
Bilirsin ben o, o da ben. Bir çok aşk şiirinde duymuşsundur. “Ben ona aşık olmaya aşığım”. Hani varya reklam yoğurdun yanında yemek yiyorum yemeğin yanında yoğurt değil. Bende aşkın yanında hayatı yaşıyorum.
evet artık zeynep var…
niso(öner) vs. ajmx
{ şifreyi çözdükten sonra }
niso : zeynep diorum başka bişide demiyorum
ajmx : tebrik ediyorum ve bir davetiye gönderiyorum
niso : bide yok falan derdin hayırlı uğurlu olsun darısı benim başıma
Güneş burada da var
Ta ki batana kadar
Yıldızlar yine parlak
Şafak atana kadar
Redkit in bir bölümünde bir kabile vardı.
Ters gidenler kabilesi. Herşeyi ters yaparlardı. Geri geri yürürler, sevinecekleri yere ağlarlar, yazıları ters yazar ters okurlardı
Onları Redkit düzgün yaşantıya geri döndürmeye uğraştı ve başardı. Bende bir Redkit buldum kendime, bir anda herşeyi düzeltebilen, değişebilen.
Emek ister bazi seyler, istemeyince olmaz ustune gitmeli, yeni yila cok igrenc girmeye hazirlanirken sevindim yine. Yuzumu guldurdun, renk kattin…
yanında durupta ona dokunamamak nasıl bişi bilir misiniz?? bende tarif edemedigim için bu konuya baslık bulamıyorum…