a.j.m.x. ® | sevgili site

onlarca yüzlerce ayakkabı birikir kapıda ayrı yüzler aynı cümleler kimi samimi kimi sentetik önünden geçerler sana bakarlar kimi acır kimi sadece vazife icabı ordadır belki aklında tutarsın belki de sallamazsın dualar gönderilir ikramlar getirilir içinden defolun yalnızlıgımla bırakın beni dersin aslında haksızlık ettiğinin farkındasındır çaresizce susarsın yavaş yavaş anılara geçer herkes kimi muhabbetindedir kimi de yastadır kendini keşkelerle kelepçeler suçlu olduğun için idamını istersin ama ne cellat vardır ne de yargıç kapıda biriken ayakkabılar birer birer azalmaya başlar herkes kendi dünyasına döner sense eksik dünyanla başbaşa kalırsın nihayetinde neden sorularıyla dolmaya başlar düşüncelerin keşkelerde eşlik eder eksiklik yetmezmiş gibi pişmanlıklarda işkence için bekler eş dost nasihatlarına başlar ama ateş düştüğü yeri yakar sen de o ateşle ince ince ısınırsın bazen isyan basar haykırışını bazen isterik tebessümler lanetlerine gem vurursun bir pişmanlık daha eklememek için ya da inancını sınarsın dayanabilmek için kapıda son kalan bir çift ayakkabıdır artık gitmesini beklediğin bir fakirin duasına karşılık sabah uyanıp kapıda ararsın ayakkabıları diğerleri kendi rızasıyla gider oysa isteksiz bıraktığın yerde yoktur günle birlikte işte o zaman içindeki eksikliğin verdiği boşluğun büyüklüğünü hissedersin artık daha da büyümüşsündür….

This entry was posted on Saturday, March 14th, 2009 at 7:52 pm and is filed under günlük. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.